Overlegcultuur belooft betrokkenheid. In werkelijkheid kan die juist vertragen: iedereen mag meepraten, niemand mag knopen doorhakken, en verantwoordelijkheid versnippert.
Echte samenwerking begint bij onderlinge afhankelijkheid erkennen. Wie heeft wie nodig? Waar botsen belangen? Welke spanning mag zichtbaar worden?
Zonder die vragen blijft overleg een ritueel — druk, beleefd, en zonder beweging.