Grenzen stellen voelt voor veel mensen als egoïsme. Zeker in organisaties waar behulpzaamheid tot identiteit is gemaakt. Toch is een grens vaak juist relationeel: die maakt duidelijk wat mogelijk is, en wat niet.
Zonder grenzen verdwijnt kwaliteit. Mensen zeggen ja, leveren half, en raken uitgeput. Schuldgevoel houdt dat patroon in stand.
Reflecteren op grenzen betekent oefenen in helderheid: vriendelijk, concreet, en zonder eindeloze verontschuldigingen.
